20111103

jeanne basewitsch

enkele dagen na het etentje
-de freule controleert juist of de takkenwal
niet teveel doorzicht biedt aan zekere
van harte onwelkome bezoekster-
hoort ze gedreun alsof er
een olifant komt aankuieren
en het geruis van vele gewaden.
dan gaat het hek zomaar open
en daar strompelt jeanne welgemoed
de tuin in zonder in het minst acht te slaan
op waarschuwingsborden en afschrikteksten.
ze heeft een wagentje bij zich
dat ze voor zich uit duwt door het gras
en ze roept meteen dat ze de poeet gaat vragen
of hij per direct een verhard pad wil aanleggen
"want zo is het geen doen."
het wagentje is beladen met beschimmelde boeken
en lavendel, die met wortel en takjes
de grond lijkt te zijn uitgetrokken:
"want daar krijg ik hoofdpijn van
en ik kom je bedanken voor de gezellige avond.
 ik heb ook wat klimopplanten meegebracht
om je huis mee te versieren en heul te bieden
aan allemaal kleine vogeltjes zodat ze
vlakbij de voedertafel kunnen wonen
en die meeuwen niet alles wegpikken
en overal in het rond schijten, maar eh
wat heb je daar nou toch voor een hek gemaakt?
dat is helemaal fout en ik
kan het weten want ik heb ervoor gestudeerd
en ik zeg je dit: een afscheiding van de mensen
dat is een afscheid van de wereld.
je denkt dat je de zon tegenhoudt
maar je belemmert je vrije blik,
je beperkt je zienswijze je verpest mijn uitzicht
dus ik help je wel even met aanwijzingen
over het afbreken van die takkenmuur
want ik ben dol op vogels
en zou je me eindelijk niet eens een stoel aanbieden
want de poeet heeft twee katten
en als die nou alleen meeuwen aten en ratten...
jij begrijpt toch hoop ik wel
dat je die niet mag voeren
want dan vermenigvuldigen ze zich.
ik niet ik kan eten wat ik wil
maar van vermenigvuldiging geen sprake
ook al tel ik voor drie, dus laten we
gezellig wat drinken heb je cacao in huis
of iets sterkers en zijn er nog koekjes
want die kun je beter niet strooien
in verband met dat ik erg ziek ben
en weg met de meeuwen die belemmeren
mijn etenslust. dus ik praat
er niet over en je moet me even
een glas water aanreiken voor mijn pillen
en die lavendel moet meteen de grond in,
de klimop ook en dan die takken weg
dus geef mij maar die stoel daar
en doe jij dat even terwijl ik
je vertel hoe het leven in mekaar zit
want daar weet ik alles van
vanwege mijn levenservaring en omdat ik
ernstig ziek ben en daar niet over wil praten.
nee dat is geen goede stoel
heb je niets beters oh kijk uit
dat je me niet in mijn oog
steekt met die riek en je stoot
me bijna om dus pas op want
dan kun je meteen de ambulance laten komen.
jaja die jongens daar heb ik het niet over
die geven me hun armen en oh
zijn de koekjes ook op
ach wat ongastvrij nou toch
we moeten meteen nieuwe kopen.
die boeken wou ik hier verbranden
maar dat kan wachten tot je
de takkenhaag hebt afgebroken.
 ik heb nog meer te doen
en jij al helemaal dus tot vanmiddag.
kom me dan maar halen dan lopen we
rustigaan naar de bakker en het dorpshuis
zodat je me daar kunt introduceren."

Geen opmerkingen:

Een reactie posten