111105 laatste bericht

en dan is er eindelijk de verjaardag van vita.

de eerste die echt gevierd wordt.

er is een speeltuin afgehuurd:

feest voor de kinderen ook van vrienden
en kennissen en buren.
ze hebben hun ouders allemaal meegebracht.
die kijken bezorgd, zijn trots, tonen en knikken,
excuseren en begrijpen, genieten van het mooie weer,
 maken een praatje met elkaar.
sommigen proberen ook wat mee te spelen.

wiekeloe is helemaal in zijn element

op het water met vlot en beestjes en schepnet

onderwijzend en zorgzaam

net als padieloe die voor iedereen

 suikerbrood smeert, koffie maakt

en achter de schermen doet

wat gedaan moet worden, alles overziet;

madieleid verwelkomt iedereen

en praat met vriendinnen

-ze  noemt er een "liefie" en "schatje" -;

oma carla, oma josje en wanny

zien maar spreken de kinderen niet;

opaloe is met zijn fietsgroep op stap;

omeluuk wordt gekapitteld door omajosje

over tekenen van zijn verblijf in sussac:
hij heeft niet alleen een verborgen kraan
laten openstaan waardoor ik geloof wel
honderdduizend liter water is weggestroomd,
maar ook heeft hij een flesje tomatenketchup
laten staan, een potje mosterd, een tube mayonaise,
een nietapparaat, een pakje pleisters
en meer van dat spul.
omajosje heeft het allemaal in een zakje gestopt
zodat hij het alsnog mee kan nemen.
we krijgen allemaal een zak walnoten van haar.
een gesprekje met xander over of de ziel van een indiaan
verloren gaat als je hem fotografeert
levert wanny het woord "geprazel" op.

vita loopt wezenloos rond en wil met

de meeste bezoekers niets te maken hebben,

niet aantreden, geen kado's het is

allemaal te veel voor haar.

ze wil gewoon spelen en met rust

gelaten worden.
madieleid heeft haar eerder die week
meegenomen naar een speelgoedwinkel
om wat dingeltjes aan te wijzen
die ze voor haar verjaardag zou willen krijgen.
"daar kwam nix uit." vertelt padieloe,
die zijn knie zwaar verrekt op een speelapparaat.
maria is met een, blijkt de volgende dag,
dubbele longontsteking thuisgebleven.
voor ze naar de huisarts ging werd
het oog van omeluuk bijna uitgekrabd
door celsus zodat die zich ook onder behandeling
moest stellen. -goed afgelopen.-
verder kwam er aan het eind een vreemde vrouw
met twee meisjes naar madieleid toe.
de meisjes hadden van de smarties gesnoept
die op de tafel stonden en nu moesten ze
aan madieleid hun excuses aanbieden.
madieleid deed er heel nonchalant over van
"oh dat geeft niet hoor. jullie mochten ook
best een pakje."
de vrouw ging met de kinderen heen en madieleid
ontplofte bijna van boosheid
omdat de kinderen zo publiekelijk
werden vernederd.

de drie keren dat wanny iets tegen vita zegt
of een poging doet om een kado aan te bieden

draait ze zich om en loopt weg.

wanny fotografeert, registreert, praat wat

met de vrienden, de andere oma's,

ziet veel te veel en gaat opgelucht,

 kado's nog in de tas, met omeluuk

naar huis om

haar verwachtingen ernstig bij te stellen.