de entree en de opname van de vreemdeling
worden door de freule
met lede ogen en een onrustig
bonkend hart gezien, gehoord en opgeslorpt.
ze vertoont blosjes op haar anders bleke wangen.
ze heeft tegen beëindiging van de vergadering gestemd,
maar de meeste stemmen gelden, niet de slimste.
en dan, houdt ze zich ter vertroosting voor,
ìs het wel zo slim en verstandig
ìs het wel zo slim en verstandig
om op grond van enkele, zij het verpletterende,
indrukken iemand geen kans te geven?
ze zit daar een beetje over te piekeren
als de vreemdeling opeens zijn blik op haar richt,
tegen haar glimlacht, zijn ogen wat verrondt en vraagt
of ze misschien aan het mediteren is.
hij kijkt haar triomfantelijk aan
vanonder zijn zuidwester, indringend ook
alsof hij en zij alleen weten
wat zich in haar afspeelt.
ze voelt zich betrapt, vernauwt haar ogen,
spuwt er een flits mee, ziet opeens
de strooppot op tafel, die ze nooit eerder opmerkte,
voelt een huivering door haar schouders gaan,
kijkt weer op en stamelt verward:
"nee...ja...eh..dank u...graag!"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten