boei de aaier

een bijeenkomst ter nabespreking van de feestelijkheden

rond de 750ste sterfdag van jolkapelse profeet wanus

vlot wat moeilijk.

alle jolkapellers zijn opgeroepen in de hoop

dat zij willen helpen de gaten

in het budget van de verdwenen penningmeester

 te vullen en velen zijn gekomen

want de koffie is gratis en het stormt en regent.

er wordt wat gespeculeerd over

hoe het met maleis zou gaan

en gezwegen over de boer vanwege cyclaam.

weten wat je zeggen en zwijgen moet

is van levensbelang in jolkapelle.. en elders.

menigeen heeft door ontijdige openhartigheid

en misplaatste oprechtheid zich een plaats

buiten de gemeenschap weten te verwerven.

plots lijkt een windvlaag de deur

open te waaien en zeilt een doorregende zeeman

naar binnen en meteen achter zijn zuidwester aan

die al tot  bij de bar is gevlogen.

de vreemdeling blijft kaarsrechtop lopen,

en vangt toch zijn hoofddeksel

 verrassend behendig, zet het direct op,

aldus zijn weinige piekkrullen
en vooral zijn kaalheid verbergend,

posteert zich in de opening
van de nog steeds klapperende deur

en spreekt met luide stem:
"goeienavond saam. ik ben

boei van zweveren,

vaak ook boei de aaier genoemd,

ik groet u allen zeer.

het is nog te vroeg voor handenschudden

dus ik zwaai u van harte toe!"

hierbij neemt hij zijn zuidwester

met een elegant gebaar in de hand

en buigt er mee

gelijk een 17de eeuwse galant.

zijn spectaculaire entree ontwapent

zelfs enkele xenofoben, maar er zijn ook

lieden die niet zo snel om zijn

en die roepen: "ben je in de kerk geboren?"

of zelfs kortweg: "dicht die deur!"

het ziet er dus naar uit

dat zich een gemoedelijk en hoffelijk type

heeft gevestigd in de bekende bongerd

van de poeet, dat graag aandacht trekt

met aandacht en bescheidenheid, want,

fluistert deze boei
- hij houdt van flink luid uit de hoek komen
in gezelschap en fluisteren in oren
vanwege de nabijheid-:
"er wordt niet meer geluisterd tegenwoordig.
ik kom om te luisteren en te koesteren,
liefde te geven en ontvangen,
om te raken met tedere vingers,

te omhelzen met omtrekkende gebaren,

aandacht is het sleutelwoord,
bemind worden en beminnen, geven,troosten ook en vooral, troosten ja,
verwennen en stil zijn samen, bezinnen."

niet iedereen aan tafel heeft verstaan

wat hij allemaal te berde brengt

met zijn ogen indringend gericht op
ongemakkelijk op haar stoel
heen en weer schuivende cyclaam,

die meteen aan haar man moet denken

en het bijna te kwaad krijgt.
de aanwezigen waren tot nu toe

met aardse zaken bezig zoals
of de kampioenschappen paalzitten

volgend jaar wel doorgang mogen vinden

in het licht van de dramatische gebeurtenissen

de laatste keer, of er bezuinigd kan worden

op het jolkapellertje, of er goedgelijkende

dan wel aan de kunstenaar zelf over te laten

standbeelden moeten komen van

wiese walla en juich zwier in het centrum

of juist in een buitenwijk, of het juist

en terecht is om ze samen te smeden

tot één groot en inspirerend beeld,

hoever dat boven de boomtoppen mag uitsteken enz.

kortom het is wel even omschakelen

geblazen. of besluiten ze boei te negeren?

een stemming, geïnitieerd door de voorzitter,

die nieuwsgierig is en hoopt

op uitheemse autospeldjes, met als argument

dat er zonder de penningmeester

toch geen spijkers met koppen
kunnen worden geslagen,

loopt ditmaal eens niet op tumult uit.

bijna iedereen stemt in met het

uitnodigen van de vreemdeling.

hij wordt van harte aan tafel genood.