"het zit zo," oreert wong:
"met een slecht toestel maakt
een goede fotograaf mooiere foto's dan wie ook",
want het gaat niet om het toestel
het gaat om wie de trekker overhaalt,
eh de knop indrukt: het juiste licht,
de goede hoek, het ultieme moment,
de beste plek en dat ligt helemaal
aan de fotograaf.
hij heeft zojuist een prachtige,
geavanceerde toeter aangeschaft
die voor zijn buik hangt
alsoftie daar geboren is.
hij kan ermee filmen ook
en omdat de leden van de fotoclub
allemaal geboren acteurs zijn
begint hij meteen met regie-aanwijzingen
alvast om ze te wennen aan zijn eerste film
die gaat heten: "maten op drift".
er worden andere jolkapellers
en zelfs goeroekralers aangetrokken
om de film een internationale allure te verlenen
en toch heel nabij te zijn, herkenbaar.
er worden decorbouwers gezocht
en schrijvers want het script staat,
ondanks de titel, nog niet vast:
sterker nog: er is niets dan de titel.
die komt er, daar wordt niet aan getornd.
de schrijvers en ook velen die beter
kunnen vertellen dan schrijven
voelen zich uitgedaagd
en er wordt op allerlei gebied gelobbied,
meegedacht, overlegd, geknutseld,
vergaderd, geconcipieerd, gemord
en zelfs al aangekocht.
veel dorpsgenoten ondergaan plots
uiterlijke veranderingen, bezoeken,
voor het eerst in hun leven soms,
kappers, spindokters, animators,
chirurgen en diëtisten.
er verrijst zelfs
er verrijst zelfs
een schoonheids- en camouflagesalon,
gedreven door de altijd wat teruggetrokken
maar sinds de verdwijning van haar man
zeer opgefleurde vrouw van de boer,
die cyclaam blijkt te heten,
althans die naam staat in grote
sierlijke maar opzichtige letters
boven haar salon in het vroegere
huisje van wiese walla, die je
als je goed luistert kunt horen vloeken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten