111011 meer vondelingen

willem is niet de enige die zich illusies maakt

naar aanleiding van de wonderbaarlijke tekst
die wiese walla op haar steen heeft doen beitelen.

aangezien jezus noch maria vondelingen waren

kan de tekst niet naar hen verwijzen.

de koningin komt ook niet in aanmerking,

de paus evenmin, dus wie oh wie was het

die wiese walla tot dit posthume raadsel,

zeg maar deze bekentenis, heeft geinspireerd?

tot wie richt ze zich?

de poeet doorzoekt blozend haar nalatenschap,

pekela informeert in haar geboortedorp,

de freule verkondigt plots overal

dat ze "nog nooit een man bekend" heeft,

hetgeen wong behoorlijk prikkelt.

zou hij de eerste mogen zijn?

hij meent zelf van een chinees

af te stammen,

gezien zijn onverklaarbare voorkeur

voor lichtgetinte vrouwen

met scheve ooglidloze ogen.

tolma haalt haar schouders op

mompelend dat ze wel gekkere dingen
heeft meegemaakt op haar leeftijd,

die ze overigens van harte

op een verhalenavond aan jongelui

zou willen voorleggen en bespreken.

de voorzitter houdt een toespraak

over dat ieder wezen eigenlijk

een eenzame vondeling is en

hij zoekt nog objecten voor zijn verzameling.

wanny vermoedt dat wiese walla

zelf een vondeling was,

hetgeen de tekst wel
een heel merkwaardige draai geeft.

zo gonst en zoemt het in jolkapelle.

tot opeens het schip met engelen,

dat er al zo lang ligt en waar niemand

last van heeft, in het vizier komt

van de roddelredactie van Ons Jolkapellertje.

wat doen ze ook alweer precies

in het dorp en als ze zo behulpzaam zijn

waarom hebben ze wiese dan niet tegengehouden?

niemand is ooit
naar een van hun "verbroederingsbijeenkomsten"
gegaan en ook worden ze niet uitgenodigd

op jolkapelse evenementen.
omdat ze zich onzichtbaar kunnen maken

weet je dus ook niet waar ze zitten.

er moet, vindt het Jolkapellertje,

een onderzoek komen naar hun handel en wandel

en ze moeten ondervraagd worden over de

graftekst en de betekenis ervan.