de proefexemplaren van "jolkapelle"
en "wiese walla gaat ervandoor" zijn klaar.
padieloe heeft er veel werk aan gehad
en is in leiden aan het kermisvieren,
waarover zo meteen meer.
omeluuk komt met svea naar
de haagse binnenstad om het te vieren.
we drinken wat bij de wiener
vanwege het gebak en svea vertelt
over haar verhuizing naar nederland.
ze is vorig weekeind met omeluuk
naar zweden geweest om de verhuizers
aanwijzingen te geven.
de verhuizers kwamen niet opdagen.
omeluuk moest terug en svea
bleef tot de volgende dag
de spullen in de verhuistruck zaten.
de verhuizers konden niet zeggen
wanneer ze de spullen in nederalnd
zouden komen afleveren.
dat was dinsdag en nu is het maandag.
geen spoor van verhuizers behalve
een bericht dat de truck kapot is.
omeluuk heeft een garagebox gehuurd
en een deel van de spullen moet daarheen,
een ander deel naar zijn huis.
verder is svea bezig met iets
uit het zweeds te vertalen
aan de hand waarvan de commissie
zich een beeld gaat vormen omtrent
of ze geschikt is om in nederland
als handchirurg erkend te worden.
dat moet deze week klaar zijn
en het vervelende is dat de commissie
iedere keer met andere eisen komt,
dus wie weet wat er hierna komt.
ze is ook niet te spreken
over een cursus die ze verplicht
moet volgen over straling.
in zweden bestond die uit een lezing
van drie kwartier, hier is het een
cursus van twee maal twee dagen
voor 900 euro.
daarbij, maar daar hoor je haar niet over,
heeft ze nog steeds geen cent
van haar salaris binnen en ze weet
ook niet precies hoeveel ze verdient
en wanneer het gaat binnenstromen.
ze weigert dat uit te zoeken.
verder moet ze iedere keer,
meestal in de forensentrein,
naar amsterdam reizen waar ze
vroeger in zweden in 10 minuten
ontspannen naar haar werk fietste,
waar ze ook volledige erkenning genoot.
oh ja en de verhuizers
hadden de huisraad op 12 kuub ingeschat
maar bij nader inzien
bleek het 26 kuub te zijn en daar moet
nu ook voor betaald worden.
daar maakt ze zich boos over,
en terecht, maar omeluuk
mag het niet overnemen of zelfs
zijn vriend martijn de deurwaarder
erover raadplegen.
het is haar nu allemaal
een beetje te veel, hoe omeluuk haar
ook probeert te kalmeren.
we maken een wandelingetje
door de binnenstad naar een winkel
waar omeluuk iets nodig heeft.
het is een gamewinkel en wanny
krijgt er een rondleiding en ziet
allerlei oude en nieuwe cd's,
o.a. voor 1 euro windows '95!
verder is de zaak stampvol met
spelletjescd's, reclames, merkwaardige
muizen en toetsenborden, sticks,
poppetjes en ander toebehoren.
de andere winkel kun je meer
als een liefhebberscentrum beschouwen.
er staat een grote lage tafel
waarrond allerlei halfwassen jongens
minuscule plastik of loden of tinnen
soldaatjes aan het beschilderen zijn
in diverse zeer nauw luisterende kleuren
die te maken hebben met hun positie
en rang en tijd en oorlog.
aan een andere tafel wordt er
oorlogje gespeeld met
beschilderde figuurtjes en wapens,
voertuigen en gebouwen.
door de hele zaak heen kun je
alle mogelijk toebehorens kopen
als tankjes, granaten, huizen
in diverse staat van ontbinding,
kastelen en verfspul in alle gewenste tinten.
alles om het slagveld op te vrolijken
of een stad in puin te suggereren.
...mannen en oorlog...vechten...
denkt wanny, en verder nix
want wat is daar nog niet
over gezegd en gedacht?
er wordt nog wat gedronken op de Plaats
en wanny rijdt huiswaarts met haar boeken.
in de avond spreekt ze padieloe
die naar eigen zeggen jaren
van zijn leven ingeleverd heeft
door met wiekeloe op zijn fietsje
en vita voorop door 3 oktober
vierend leiden te fietsen.
een grote stoet versperde de doorgang
naar waar hij 15 m verder
met madieleid had afgesproken zodat
ze kilometers moesten omrijden
en wiekeloe helemaal verzenuwd
snikkend in zijn moeders armen kon vallen.
dat had padieloe ook wel gewild
want hij werd geteisterd door vermoeidheid
en hevige verkoudheid.
toch hadden ze een leuke tijd
op de kermis doorgebracht
voor die te lange fietstocht
door overvol leiden.
vriend volmer zorgde voor wiekeloe
en vita zat met padieloe het geweldig
te vinden in de botsautootjes.
verder werden diverse hardzwaaiende
en -draaiende apparaten aangedaan met
als hoogtepunt het 60m hoge rad.
voor ze erin mochten moest vita
bij een lat gaan staan om te kijken
of ze lang genoeg was om mee te mogen.
ze wilde absoluut niet gemeten worden.
tenslotte bleek ze lang genoeg en
ze was minder bang dan padieloe
die het allemaal wel erg hoog vond.
toen iedereen na de alternatieve
kermis thuis was werd er met vrienden
nog hutspot gegeten en daarna
belde padieloe wanny over of het
was gelukt met de boeken.
het was 22 uur en hij ging meteen naar bed.
