110511 jolkapelle willem weerom

willem weergekeerd

het bericht over de dood van wiese walla

heeft willem in spanje bereikt.

hij is er zo door aangeslagen

dat hij sinterklaas verlof vraagt

om de begrafenis bij te wonen
van de vrouw die hij zo bewonderde,

die alles had wat hij meende te missen,

die nooit voor haar gelijk hoefde te vechten,

die zich kalmpjes liet overtuigen,

zonder wantrouwen zonder angst

en zonder iets te willen veranderen, aanpassen.

wiese walla is dood en willem

moet en zal naar jolkapelle

om haar uitgeleide te doen.

zodra hij aan wal stapt

is hij  weer helemaal thuis,

voelt hij dat dit zijn land is,

zijn volk, de ruimte waarin hij wil klinken,

zoals de man van mars

dat zo ongeëvenaard uitdrukte.

hij voelt een snik van heimwee, nu pas.

nooit wil hij hier weer vandaan.

hij neemt zonder aarzelen zijn intrek bij de boer

waar wiese walla haar laatste jaren sleet

en hij hoopt dat iedereen vergeten is

wat hij heeft gedaan en ondervonden,

hoe hij idealen verkondigde en verloor,

hoe hij weifelde en knopen poogde door te hakken.

een mens kan veranderen...zegt hij bij zichzelf

maar daar is dan meteen weer dat rotstemmetje
"weet je het wel helemaal zeker, willem? "

hij besluit dat je je ergernis
niet altijd kunt bedwingen maar wel
kun je weigeren je erdoor te laten leiden.

dat is hij vast van plan.