willem en kort
de eerste gast, zullen we maar zeggen,
is willem, zojuist weergekeerd uit spanje
en nog wat beschaamd dus gemakkelijk te hanteren
en bovenal ook een medebewonderaar van wiese walla,
die de visie van de boer betreffende het standbeeld
met meer dan hartelijke instemming begroet.
met meer dan hartelijke instemming begroet.
de tweede is kort van memorie,
een man die zijn ei moeilijk kwijtkan,
en als het dan eindelijk gelegd is
niet meer weet waar het hem ontviel
en waarom hij er zoveel moeite mee had.
hij denkt, sinds hij de laatste poëmen
van wiese walla heeft gesavoureerd,
ook al dat hem een zwaard boven het hoofd hangt,
dat ieder moment kan vallen.
zijn grote zorg is dat zijn hoofd
zich er op dat cruciale moment
niet precies onder bevindt
zodat hij niet op slag dood is
en wellicht moet voortleven
en wellicht moet voortleven
met vreselijke en akelige verwondingen
die hem in de griezelige experimenteerarmen
drijven van de orde der plastische chirurgen.
hij doet wat hij kan: hij loopt altijd
keurig rechtop en voor de rest
zit hij boordevol emoties,
zonder dat die echter in empathie ontaarden.
hij houdt het hoofd boven water
met het herlezen van de oude wiese wallaatjes
en het verrichten van nuttige werken
zoals daar zijn: hand- en spandiensten
voor de boerin -afwassen, spitten, kippen voeren,
aardappels poten, dekbedden verschonen,
bloemen bewateren-
en andere dingen waarmee hij zich
op de achtergrond kan houden.
hij voelt zich op zijn gemak met willem.
hij voelt zich op zijn gemak met willem.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten