waren er dieren
-behaard, geslepen-
die ons controleerden:
ik reikte ze prijzen uit
totdat ik zelf -terecht-
werd uitgewist
---
schrijf je de roest van je af
wortel je stevig in klei
denk maar niet
-nee denk wèl, denk maar
verbeeld je gerust
dat je ontsnapt
dat het jou wèl lukt
ik zegen je
stamel je stapel je
murmurerend en kalm overleg
murmurerend en kalm overleg
of zie je verweesd en ongeneselijk
vredige tafrelen in de verte,
glimlach en welkom achter de zon,
dan is je verlangen
springlevend dan kun je
zonnebloemen oogsten
berenklauwen toucheren
dan ben je verloren,
verlost voor je het weet
niet versagen dus!
---
geluk dat is:
vitaal blaffende honden
in regen dat het giet
---
het is zó gebeurd
bouwmachines -nou ja, bouw?-
aangevoerd op lange wagens
's avonds gestald
vroeg in de ochtend uitgeladen
rijden ze ronkend
-kwalijke dampen-
je vergezicht aan diggelen
---
wie ben je zèlf
moordenaar slachtoffer?
allebei ben ik
ik ben een kind een mens
---
waar wolkenluchten
wankelend en zwaar bezoedeld
wankelend en zwaar bezoedeld
het firmament doorzwalken
daar staat de zon om schitterend
en onvertogen onheil te brengente verzengen, te weren soms.
ademloze schouwspelen
je kijkt en in je ogen
flitst je falen op
en het er niet toe doen
onder wervelingen
die nooit vergaan
---
het vervullen van kleine wensen
je handen uitstrekken
om de val te breken
zalvende woorden van troost
en toeverlaat -zelfs, toe maar:
daarmee ja daarmee
verbeter je de wereld.
nou èn?
---
verwerf kennis op kennis
stapel je verworvenheden
kijk niet op of om
zie het niet aankomen
ga spelend ten onder
dan ben je tenminste
jezèlf te slim af
---
waar gemoedsrust op wil doemen
loeren gevaren bij de vleet
het einde is bekend
er wordt volop geraden
naar het hoe en waar, wanneer
er is geen houden aan
maar rekken, tegenwerken
vechten tot het over is
en de doden worden begraven.
---
hoe verzin je zin?
daar moeten goden
en hemelen aan te pas komen
vind ze uit en flux
ik kan niet langer wachten
---
zet je bril af keer in
ach onontkoombaar horen
je oren het aanwassen
van woelend verzet
tegen hier en nu tot later
slaap je tot genade strekt
---
omgewoelde aarde
puinhopen verdieping
verhoging verwoesting
ongerief en overlast
vernietiging en woestenij
ontsnap, houd ramen
en gordijnen potdicht
concentreer je op virtuele werelden
van de ene onbegrensde mogelijkheid
naar de andere ongekende verrukking
totdat de zieke kat
om eten mauwt
---
als na zoveel droogte
je gebed verhoord wordt
regen klopt en tikt aan je venster
laat dan je kleren hangen
en roepend sta je naakt
de druppels te ontvangen
zolang maart roert zijn staart
zolang ben je nog niet verloren
---
verwijzingen naar nu en toen vervallen
misschien blijft hier en daar nog werken
tot regen ruisend
de storm overwint
en sloten volstromen
met onvervroren kikkergekwaak
als er ooit hoop was
dan ging die
er snel vandoor
maar nooit zo hard
dat je hem niet
na woeste achtervolging
in de kladden kon grijpen.
had je hem tenslotte hijgend beet
dan brak hij
nodeloos en heel banaal
---
ze hopen op beter
nadat ze het beste
achter zich lieten
met opgeheven vuist
stormen ze beschaving
ondergang tegemoet
Geen opmerkingen:
Een reactie posten