polka is een polyglot

van het zuiverste water.

menige verhuizing en een breed scala

aan vrienden, zielsverwanten, vakantie-oorden,

en familie, plus kalme leergierige interesse

in wat zich buiten het vaderland afspeelt

hebben haar een internationale allure bezorgd.

haar nieuwe geliefde verschilt zeer van haar

kortelings in pais en vree overleden echtgenoot,

die haar met zijn overdonderende ego

geregeld het zwijgen oplegde zonder zich

in het minst te bekommeren om haar eh...

enfin, voorbij is voorbij en nu heeft ze

iemand gevonden die zijn ego op het doek uitleeft,

en haar op handen draagt, met trots!

op haar oude dag is er een sprookje 

aan het geschieden.

polka heeft een kijker, een luisteraar, 

een man gevonden, die zich niet heeft laten

kisten en aanpassen aan de harde buitenwereld

maar die kalmpjes wat zich in hem afspeelt 

laat gedijen en

met belangstellend, 

geconcentreerd oog opneemt.

hij houdt zich verre van de hele wereld 

in een paar streken te vereeuwigen, er al dan niet

 en passant per kwast commentaar op

te leveren, of er zelfs verbeteringen aan voor te stellen:

hij is een uitzonderlijk begeesterde

pars pro totoschilder van onderwerpen

die zich voor de eenvoudige leek

totaal niet als deelbaar voordoen.

zonder een voorbeeld te willen stellen

of anderszins de diepte of hoogte te zoeken.