observaties
abri freugd en de zijnen
eerst een van zijn ferventste aanhangers:
ze drinkt groene thee met een schijfje limoen;
ze savoureert haar koffie zwart met suiker
ze nipte witte wijn, wel droog en bubbelend,
ook nog na twee dagen, maar
in opdracht van blauwe smaakgoeroe abri freugd,
tegenwoordig, met beetje vies gezicht, rode,
van uiteraard het recentst mogelijke jaar,
uit nadrukkelijk niet nader te noemen en
al in het geheel niet met bezoeken
te verontreinigen streken,
want alleen vers is freugdig.
gegraveerd in het
op een hoge poot balancerende glas
dat net als voorheen
voor een kwart wordt gevuld en
talloze malen mondjesmaat bijgeschonken-
staan zeer jonge twijgen
van de aloude en geliefde
maar o zo giftige goudenregen.
deze glasblazerswaarschuwing kent ze,
maar wenst ze te negeren, hetgeen bijna lukt.
alleen bij het dagelijks ritueel van klinkend proosten
kan ze niet nalaten "voorzichtig! zachtjes!"
te fluisteren en daarna, heel heel heel even,
gaat haar rechterhand voor de dorstige mond
als om haar het zwijgen op te leggen.
de thee: daarvoor bezit ze een onmisbaar en zeer eigen setje,
dat ze al vanaf haar 12de, nu 65 jaar geleden,
overal mee naartoe neemt, waar ze langer dan een dag verblijft
polka is een polyglot
van het zuiverste water.
menige verhuizing en een breed scala
aan vrienden, zielsverwanten, vakantie-oorden,
en familie, plus kalme leergierige interesse
in wat zich buiten het vaderland afspeelt
hebben haar een internationale allure bezorgd.
haar nieuwe geliefde verschilt zeer van haar
kortelings in pais en vree overleden echtgenoot,
die haar met zijn overdonderende ego
geregeld het zwijgen oplegde zonder zich
in het minst te bekommeren om haar eh...
enfin, voorbij is voorbij en nu heeft ze
iemand gevonden die zijn ego op het doek uitleeft,
en haar op handen draagt, met trots!
op haar oude dag is er een sprookje
aan het geschieden.
polka heeft een kijker, een luisteraar,
een man gevonden, die zich niet heeft laten
kisten en aanpassen aan de harde buitenwereld
maar die kalmpjes wat zich in hem afspeelt
laat gedijen en
met belangstellend,
geconcentreerd oog opneemt.
hij houdt zich verre van de hele wereld
in een paar streken te vereeuwigen, er al dan niet
en passant per kwast commentaar op
te leveren, of er zelfs verbeteringen aan voor te stellen:
hij is een uitzonderlijk begeesterde
pars pro totoschilder van onderwerpen
die zich voor de eenvoudige leek
totaal niet als deelbaar voordoen.
zonder een voorbeeld te willen stellen
of anderszins de diepte of hoogte te zoeken.
