omeluuk en wanny stoppen
in het diepste geheim 2 vuilniszakken
achterin de auto van padieloe.
even later gaan ze bij hem langs.
wiekeloe reageert aangenaam verrast
met een "dat had ik niet verwacht",
vita wil van niemand wat weten.
er is een drama aan de hand:
konijn is kwijt!
het is op school gebeurd al een paar
dagen geleden en ze is ontroostbaar,
kan nergens rust vinden, klampt zich wanhopig vast
aan padieloe of desnoods aan zijn benen
maar hij kan haar niet de troost bieden
zoals konijn dat kon.
een nieuwe knuffel is niet welkom.
ze heeft ook nog een bloedneus gehad
en is verkouden, net als padieloe.
pas op een nieuwe school, nieuwe bso
en nu dit ook nog!
ze huilt en huilt en wordt nauwelijks
afgeleid door haar late verjaarscadeau:
een glimmend beertje waarin een gleufje
om de centjes in te gooien,
die op een cd zijn vastgeplakt.
wiekeloe krijgt als broer van de jarige
een handwarmer en hij vertelt blij
dat meer mensen op het idee waren gekomen
hem ook wat te geven voor haar verjaardag.
hij troont omeluuk mee naar boven
om zijn natuurtafel en aquarium
te aanschouwen en later mag wanny ook.
hij toont haar ook fotoboeken met dieren erin
en in de gang ziet hij hoog een tas hangen
en trekt aan een onbekend pakje.
omeluuk troont hem mee naar de keuken
waar ze de handwarmer gaan verhitten.
"hij twijfelt en is zelf op zoek",
zegt padieloe.
"het rekenen gaat zo goed"
"het rekenen gaat zo goed"
vertelt wiekeloe even later, dat hij
na de kerst een tweede boekje krijgt.
hij doet enige sommen voor.
hij weet hoeveel 10 maal 10 is
en ook 7 maal 7.
daarbij weet hij precies wat plus wat
allemaal totaal 10 kan zijn.
wanny vertelt wiekeloe en vita
over hoe het was toen wiekeloe
zijn knuffel in de gracht had gegooid
en hoe padieloe hem 's avonds opviste.
ze heeft het allemaal opgeschreven,
maar nu stopt ze daarmee.
"waarom?"vraagt wiekeloe.
"omdat niemand het leest"
"maar IK ga het lezen later."
hij toont ook zijn kruisboog en dan is het
tijd voor omeluuk en wanny
om svea van het station te halen.
wanny hoopt nu maar dat madieleid
niet de vuilniszakken wegbrengt.
svea en omeluuk beginnen meteen
een beetje gemoedelijk te kibbelen over dingen als
"waarom heb je dat niet gezegd"
"ik was dus fout!"
en "dat had je eerder moeten zeggen."
en "tweede fout dus, alweer mijn fout."
intussen rijden we naar het huis
dat ze misschien voor een jaar of 5 kunnen huren.
het is erg groot en staat in een buurt
vol met allemaal van dat soort gloednieuwe
eengezinswoningen met 4 etages.
svea schort haar oordeel op
totdat ze het overdag heeft gezien.
de pizzeria is gezellig en rustig en
tijdens een gesprek over de moeilijkheid
en vreugde van het maken van surprises
en het aan svea wijsmaken dat ze echt en heus
geen kerstboom kan nemen voor sinterklaas
reikt wanny omeluuk een lang cadeau aan,
dat op zich een -niet zelfgemaakte- surprise is,
ideaal dus voor mensen die niet handig zijn.
het is een grijpstok met in het gedicht
dat omeluuk nu hij 40 wordt en weinig sport
stram en stijf wordt en dus zoiets nodig heeft.
verder krijgt fahrenfeit de roe omdat hij
omeluuk zijn oog bijna uitkrabde en ook
een knikker omdat hij alles al heeft.
svea wordt verveeld met een boek over hypochondrie.
die moet ze leren herkennen want
een paar weken geleden heeft ze wekenlang
enorm gehoest en niet herkend
wat de dokter direct zag toen ze er met omeluuk heenging,
namelijk dat ze een dubbele longontsteking had.
kortom het was erg gezellig, de cadeaus
en rijmen vielen goed en wanny
werd innig tevreden thuis afgeleverd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten