110603 de waterspeeltuin weer eens
de t-shirts blijven 5 minuten aan.
dan worden ze op de wal gesmeten.
wiekeloe heeft meteen contact met een jongen
die nogal druk en schreeuwerig is en je ziet
dat hij zich langzaam verwijdert en direct
met een ander kind in contact treedt,
meestal iemand die ergens mee bezig is.
zo gaat het steeds maar nu
eerst de glijbaan op. vita er achteraan.
ze ziet dat de baan in het water eindigt en aarzelt.
wiekeloe wacht op haar maar als er
andere kinderen komen trekt ze zich terug.
een kwartiertje later is de glijbaan leeg en
daar gaat ze. ze is vastbesloten, duikt
de tunnel in en dan zie je haar
in het water, opstaan en een juichgebaar maken
van "jottum, gelukt!" zomaar voor zich uit.
ze gaat direct nog een keer en verder
kijkt ze en doet iedereen na.
padieloe grijpt geregeld in vandaag.
als vita trots is over een kunstje
en wiekeloe zegt "dat kan ik ook!"
en wiekeloe zegt "dat kan ik ook!"
legt hij uit dat 6-jarigen uiteraard
dingen kunnen die driejarigen ook kunnen.
dat is heel normaal, maar andersom:
dat is de kunst van vita.
de zon is heet en we zijn
zonnebrandcreme vergeten helaas.
de kinderen zonder t-shirts moeten eruit
maar dat willen ze niet.
padieloe en wanny zitten in de schaduw.
padieloe roept ze maar ze komen niet en rennen
ver weg en roepen "wèhwèh ik kom niet!"
padieloe roept nog eens en begint over
dat hun rug weer 's nachts pijn zal doen
maar ze lachen en roepen weer "wèh wèh!"
"we gaan hier weg!" besluit padieloe en
wanny en hij willen uit het zicht gaan zitten
maar omkijkend ziet padieloe een kind
dat gevallen is in het water en niet
zo gauw overeind kan komen en
net op tijd door anderen opgetrokken wordt.
dat maakt hem niet geruster dus hij zet wanny
elders en gaat zelf de kinderen halen.
na 10 minuten komt hij terug met
2 woedend gillende kinderen en op blote voeten.
"het is gemeen en je hebt me pijn gedaan!"
brult wiekeloe en laat een schaafplekje zien.
"eigen schuld, ik heb vaak genoeg
gewaarschuwd."
"ja maar het is gemeen, rotzak!"
wanny zegt meteen dat hij geen rotzak
mag zeggen tegen zijn vader
en padieloe "huil maar, ik heb vaak genoeg
gewaarschuwd en het kan me
helemaal niet schelen dat je zo huilt."
wanny vindt het nodig om tegen wiekeloe te zeggen
dat ze niet snapt waarom hij zo tekeer gaat.
"je vader doet er alles aan om jullie te beschermen, te zorgen
dat jullie vannacht geen pijn hebben
en in plaats van dat je blij bent met zo een bezorgde vader
ga je hem uitschelden. dat snap ik niet.
heb je wel eens van bestwil gehoord?"
dan is iedereen gekalmeerd, trekken de kinderen
hun kleren aan, drinken iets, accepteren
dat er geen ijsje wordt gegeten en stappen
zwijgend de auto in.
er kan nog net een zwaaitje af voor wanny
Geen opmerkingen:
Een reactie posten