110624 aankondiging lukas

 komst en verjaardag maria
helaas konden padieloe en zijn gezin er niet bij zijn.
omdat opaloe de volgende dag
voor 2 maanden naar frankrijk ging
vond het feest toch plaats.
er waren alleen zeer vertrouwde vrienden
en de rest van de familie van omeluuk
die voorlopig, aldus zijn verrassende toespraakje met
voor iedere aanwezige een glas champagne,
aanstaande bruidegom gaat heten.
we stonden allemaal perplex
van zijn eenvoudige aankondiging
en er viel heel even een stilte die door vanavond
bijzonder op dreef zijnde omajosje werd doorbroken
met een vreugdekreet en op bruid en bruidegom
afstormen en omhelzen.
toen wist iedereen opgelucht wat hem haar te doen stond
en brak de ontroering onverwacht los.
de glans van de avond werd versterkt door
de andere enthousiaste kreten van omajosje die met de
jongelieden achter de computer zat en zich
een g-mailadres liet aansmeren  plus zich direct
abonneerde op ludo, die met zijn paarden in
brabant zit en vanwege nogal wat tegenslag niet erg opschiet.
verder was de stemming zeer geanimeerd en werden er duizend
vragen op de wat wij vroeger zouden noemen "verloofden"
afgevuurd, die ze met plezier beantwoordden.

110617 stoere vent

alle ramen staan wagenwijd open

want padieloe heeft de bovenverdieping schoongemaakt

en vita heeft geholpen.

zij zegt niets terug als wanny haar begroet

en ze zegt nix terug als wanny haar iets luider

nog eens groet. ze zegt niets terug
maar kijkt verbaasd op als wanny haar

nog harder groet.

nog voordat het ontbijt wordt genoten

toont padieloe trots de fauna in de lavatera.

hij heeft er zelf al tientallen foto's van gemaakt.

de luis is bijna op want heeft talloze

kleine lieveheersbeestjes aangetrokken

die voor vrolijke larven hebben gezorgd;

een enkele kleine mier ook, een vlieg of tor.

wiekeloe heeft een potje meegenomen

naar school met een blaadje plus larve

plus lieveheersbeestje, en er is

een prachtige foto van een door hem gevangen

slootdiertje met daarop een uitnodiging

voor zijn klasgenoten om zijn afscheid

van de school te vieren met een tocht

met gids langs sloten.

vita wil "stoere vent" genoemd worden.

padieloe is zeer vergevorderd

met zijn boek en wanny biedt hem

weer dringend aan om de drukkosten te betalen.

hij is al zover dat hij inziet dat

een lederen kaft en goudopsnee

geen wezenlijke kenmerken zijn,

die hij zelf heeft gemaakt of ontworpen.

volgend weekeind gaat hij kanoën

met drie vrienden en kan hij helaas

het welkoms- en verjaardagsfeest

van maria niet bijwonen.

vita gebruikt konijn vandaag

als een stropsjaal.

ze legt hem rond haar nek en trekt dan

net zo lang hard aan zijn poten en oren

tot ze een rood hoofd krijgt.

ze doet dat allemaal zwijgend

 en kijkt je uitdagend aan.

het doet wanny aan haar vader denken, die vroeger

oefende in zijn adem inhouden.

we gaan een soort bingo spelen

en daarna ganzenborden.

vita gooit na wat aanmaningen

de dobbelstenen niet wild in het rond

maar tegen padieloe zijn handen aan.

als wanny haar handen ook een keer aanbiedt

roept ze "nee, jij niet...pappa!!"

wanny wou dat ze de manier

 waarop vita "pappa"zegt

kon fotograferen, het geluid, voor padieloe

zodat die er later op een mooie pinksterdag

als "stoere vent" is uitgevlogen,

nog eens naar kan luisteren.

ze kan zich nog niet het hele spel concentreren

dus er wordt voor haar gezet.

als er twee gansjes op een nummer staan

roept ze "taarten" en dan moeten

de gansjes met de staarten tegen elkaar staan.

dan kijkt ze toe hoe pappa en wanny pesten.

hudel is twee dagen geleden gestorven

en kaatje kiek is gelukkig met zijn

positie als enig kind.

maria moet tot haar schrik ondernemer worden.

lukas vindt dat prachtig.

nog een paar foto's van de boom

en dan is het tijd om te gaan

want wanny moet vroeg in de avond

naar de ruilgroep in honselersdijk.

als ze elkaar over 14 dagen ontmoeten

dan viert wiekeloe zijn eerste vakantiedag.

odes aan hudel

weer helemaal kalm,

zo groot en sterk als weleer

wandelt hij binnen;

argeloos en vol vertrouwen

verkent hij alle hoeken,

beklimt hij verhogingen,

kuiert hij op zijn gemak

langs hen die hem zijn voorgegaan,

neemt een slokje hemelwater;

snorrend schuurt hij langs pilaren.

hij weet waar hij de dis kan vinden

hij kwijlt wat in het rond

zoekt en vindt een warm plekje

waar hij tevreden neerstrijkt

bevrijd van alle lasten.

soms werpt hij een luie blik

op wanny en KK

het was toen goed daar

maar nu is het beter hier.

hij is pijnloos onsterfelijk

---

van murphy tot dirty

van High Tea tot Heighty

tot Heitje naar Hudel

van dik naar dun:

mijn Rode Kater

---

weet je nog hudel

ik nam je mee

in een mand op de fiets

je had maandenlang opgesloten gezeten

je was groter en roder

dan ik ooit een kater had gezien

je keek me aan en ja

ja zei ik ja kom maar mee.

ik liet je uitstappen

achter de drempel,

weet je nog hudel?

bedaard was je en prachtig

en rood verkende je

het hele huis je liep rond

langs kaatje kiek die je

met grote ogen aankeek,

niet bang maar verbaasd,

geïmponeerd zocht hij je op.

jij liep meteen over het kleed

het bed de stoelen,

je sprong op de verwarming,

weet je nog hudel?

je zocht een plekje

en je viel in slaap.

je was thuis.

---

ik heb geprobeerd

nooit je vertrouwen te beschamen

je was zo stil vanbinnen

ook toen rusteloosheid

je overmande, verteerde.

ik mis je onverstoorbare aanhoudendheid

je niet te negeren gemauw

de subtiele manieren

waarop je je doel bereikte.

 (dat doel was steeds vers eten)

even een nageltje onder mijn voet

even een kwijltje op mijn handen

even een mauwtje in de nacht

en kijken, aandachtig, of ik reageerde.

niet genoeg dan een voetje

op mijn gezicht een paar druppels

over mijn wang, een tikje.

en dan voor mijn voeten lopen

bij me blijven totdat ik

de keuken instruikelde.

de laatste jaren was je vel over been

eetlust genoeg die niet aanzette

aan de uitstekende botten.

soms sliep je eventjes,

hadden we allemaal rust,

maar alles wekte je en

dan was er weer de honger.

je kon alleen nog paté aan

waarvan je veel afkeurde.

ik omarm je mijn kater

ik heb je weggebracht

ik heb je verlost

naar de hemel gestuurd.

ik denk aan je mijn dier

als groot en zwaar en rood

en klein en tenger mijn hudel

110603 in de waterspeeltuin

110603 de waterspeeltuin weer eens

de t-shirts blijven 5 minuten aan.

dan worden ze op de wal gesmeten.

wiekeloe heeft meteen contact met een jongen

die nogal druk en schreeuwerig is en je ziet

dat hij zich langzaam verwijdert en direct

met een ander kind in contact treedt,

meestal iemand die ergens mee bezig is.

zo gaat het steeds maar nu

eerst de glijbaan op. vita er achteraan.

ze ziet dat de baan in het water eindigt en aarzelt.

wiekeloe wacht op haar maar als er

andere kinderen komen trekt ze zich terug.

een kwartiertje later is de glijbaan leeg en

 daar gaat ze. ze is vastbesloten, duikt

de tunnel in en dan zie je haar

in het water, opstaan en een juichgebaar maken

van "jottum, gelukt!" zomaar voor zich uit.

ze gaat direct nog een keer en verder

kijkt ze en doet iedereen na.

padieloe grijpt geregeld in vandaag.

als vita trots is over een kunstje
en wiekeloe zegt "dat kan ik ook!"

legt hij uit dat 6-jarigen uiteraard

dingen kunnen die driejarigen ook kunnen.

dat is heel normaal, maar andersom:

dat is de kunst van vita.

de zon is heet en we zijn

zonnebrandcreme vergeten helaas.

de kinderen zonder t-shirts moeten eruit

maar dat willen ze niet.

padieloe en wanny zitten in de schaduw.

padieloe roept ze maar ze komen niet en rennen

ver weg en roepen "wèhwèh ik kom niet!"

padieloe roept nog eens en begint over

dat hun rug weer 's nachts pijn zal doen

maar ze lachen en roepen weer "wèh wèh!"

"we gaan hier weg!" besluit padieloe en

wanny en hij willen uit het zicht gaan zitten

maar omkijkend ziet padieloe een kind

dat gevallen is in het water en niet

zo gauw overeind kan komen en

net op tijd door anderen opgetrokken wordt.

dat maakt hem niet geruster dus hij zet wanny

elders en gaat zelf de kinderen halen.

na 10 minuten komt hij terug met

2 woedend gillende kinderen en op blote voeten.

"het is gemeen en je hebt me pijn gedaan!"

brult wiekeloe en laat een schaafplekje zien.

"eigen schuld, ik heb vaak genoeg

gewaarschuwd."

"ja maar het is gemeen, rotzak!"

wanny zegt meteen dat hij geen rotzak

 mag zeggen tegen zijn vader

en padieloe "huil maar, ik heb vaak genoeg

gewaarschuwd en het kan me

helemaal niet schelen dat je zo huilt."

wanny vindt het nodig om tegen wiekeloe te zeggen

dat ze niet snapt waarom hij zo tekeer gaat.

"je vader doet er alles aan om jullie te beschermen, te zorgen

dat jullie vannacht geen pijn hebben

en in plaats van dat je blij bent met zo een bezorgde vader

ga je hem uitschelden. dat snap ik niet.

heb je wel eens van bestwil gehoord?"

dan is iedereen gekalmeerd, trekken de kinderen

hun kleren aan, drinken iets, accepteren

dat er geen ijsje wordt gegeten en stappen

zwijgend de auto in.

er kan nog net een zwaaitje af voor wanny

110603 op bezoek in delft

110603 bezoek aan wanny en waterspeeltuin

vrolijk, vriendelijk en ontspannen lachend

stappen padieloe en de kinderen de lift uit.

de laatsten verkennen onmiddellijk de veranderingen

in de flat van wanny.

hij is kleiner geworden, vindt wiekeloe

terwijl hij op het kleed stapt dat

het laminaat bedekt op weg naar de geverfde tafel.

de stoelen zijn ook geverfd, de krukken worden bekeken,

foto's van berenklauwen geteld en er is commentaar

als wanny iets niet kan vinden in de kast

"het is ook een rommeltje!"

dan  ontbijt  waarbij smeerkaas en kokos
worden afgekeurd, maar er is plumpudding na.

intussen wil padieloe wanny tonen

hoe makkelijk het is met dreamweaver

maar zij is nog op zoek naar rietjes,  en koffie en ojee

ze is vergeten verse roomboter te kopen

toen ze net naar de winkel ging om spullen te halen.

vita zegt niet veel en beantwoordt ook geen vragen.

ze gaat rond door het huis en komt steeds

met iets dat ze gevonden heeft aanzetten.

stuiterballen, knikkers, de knijpkat, een vergrootglas,

tochthond, verrekijker, meetlint, appel, steen, verrekijker

en nog veel meer voorwerpen. daarna wil ze

dingen waar ze niet bijkan aangereikt krijgen

zoals het buikspierkoord, springtouw,

diverse kettingen, de hoelahoep en de verrekijker.

ze vertelt trots dat ze van thee houdt

en wiekeloe houdt ook van thee maar nu drinken ze

liever limonade zodra de rietjes gevonden worden.

van de plumpudding vindt ze vanillevla het lekkerst.

wiekeloe eet ook graag mee maar hij moet

wel een bordje hebben om de harde stukjes

noot op te deponeren en hij vertelt dat

de pudding al in oktober gemaakt wordt

"maar waarom? " ja dat heeft met intrekken te maken

zodat alles naar alles smaakt.

alleen de vanillevla doet niet mee.
wanny neuriet een beetje in zichzelf
een liedje en wiekeloe roept: "dat ken ik!"
de ceedees met oude liedjes werken!

hij ontdekt een spel kaarten en we gaan pesten.

hij kan tegen zijn verlies en houdt jokers

lang vast. hij zit voor zijn vader.

het verschil tussen heer en boer is moeilijk.

ze hebben allebei krullen onderaan hun haar.

de heer heeft een k, een letter uit zijn naam.

gisteren in de waterspeeltuin te leiden

is zijn rug verbrand dus als we naar

de tanthofspeeltuin gaan moet hij

zijn t-shirt aanhouden, vita ook.

hij biedt eerst nog namens wanny een fotoboek aan

aan padieloe over dit jaar tot en met pasen.