henk de zeeuw/juich zwier

je dribbelde meer

dan dat je liep

toen ik je leerde kennen

sigaar in mond

na zingen het terras

hoe je bewoog

kijkende ogen

onbekommerd plezier

in je gebaren

gemak naast nauwkeurigheid

je noemde je stuurloos

maar wist van loodsen

van sturen en spelevaren

van sjorren en vieren

van opvoeren en aanjagen

je was gedrongen

je krachten gebundeld

samengebald

je straalde je zwaaide

nonchalant en precies

altijd vol overgave

je zeilde weg

over onze horizon

te vroeg te vroeg

----------------

je stond een beetje opzij

de laatste jaren

je zong mee met

vaak een afgeleide blik

je was niet in de wieg gelegd

voor spreekstalmeester

voor de leiding overlaten

je pogingen daartoe

waren manmoedig maar

sneden me door de ziel.

nu hoef je niet meer

je bescheiden terug te trekken

ik hoef niet meer te roepen

kom terug kom terug

en te zien dat dat niet gaat.

nu zing je je zwalkt rond

mond wijdopen en zorgenloos

tussen je voorgangers

je verheft je, je hebt

niets meer te verliezen.

ik zie je ver ver weg

 koren leiden

dribbelend en lachend

spelen en uitdagen ik zie

je zingen in de eeuwigheid...

ach Jungen, komm bald wieder!

-------------------------

ben je uitverkoren

om andere koren

tot grote hoogte op te stuwen?

ben je weggeroepen

omdat je hier niet meer

je uit kon strekken

in je volle lengte?

ben je ontvoerd omdat

je te veel beperkingen

niet meer te dragen waren?

ben je meegegaan

om elders
anderen te plezieren?

ben je teruggehaald

naar de eeuwigheid

omdat je gemist werd?

werd je gewenkt

met schone beloften

over eeuwig zingen

eeuwig spelen en dansen?

was het genoeg hier

en werd je elders verwacht?

zul je gevierd worden

en gewaardeerd

zoals wij je bewonderden?

weet je dat allemaal wel zeker?

kom anders terug

je bent zó welkom

keer om keer terug

we roepen je

luister luister toch

we missen je

we wensen je

als het tij niet te keren is

eeuwige glorie

------------------

de wilde rover

de piratenkapitein

de stuurloze stuurman

zoveel genoten

zoveel gerookt, gedronken

geleefd, gezongen, gespeeld

dat hij snel opbrandde.

stuurloos terechtgekomen

in vliegende storm.

zolang wij leven

zingen we met je mee.

tot wederziens wellicht

110909 prikpen en haartje

als wanny aan komt fietsen ziet ze in een oogopslag

padieloe, xander en opaloe aan tafel zitten
en in de tweede

vita en rik een beetje voor zichzelf spelend.

opaloe is terug uit frankrijk, evenals ton en ook

ludo is weergekeerd van zijn Grote Tocht

omdat die te zwaar was voor zijn paarden en ook voor hem.

padieloe toont zijn vader als xander is vertrokken

de veranderingen op zijn enorme en prachtige site,

zo mooi en verzorgd dat wanny zich een knoeier voelt

en ook begrijpt dat hij eigenlijk

geen tijd heeft om haar boeken in orde te maken.

wanny maakt een praatje met xander

over dat hij nog maar 3 dagen werkt.

ze bejubelt dit ook omdat ze

het er niet mee eens is dat padieloe

van 4 naar 5 dagen gaat met zijn werk.

met opaloe en xander wordt er een praatje

over onleesbare handschriften gehouden waarbij iedereen

er prat op gaat dat het zijne niet te lezen is,

wanny vertelt van iemand die dat als "onbeschoft" betitelde

en opaloe onthult dat hij dyslectisch is.

verder komt het verhaal van de dobbelsteen
ter sprake, waarbij opa natuurlijk opmerkt

dat de som van beide zijden altijd 7 is.

ze ontbijten en

vita haalt wanny naar de bank

om met haar te spelen met de computer

die beurtelings "goed zo" en  "fantastisch" zegt.

als alle bezoek weg is blijft vita wanny

op alle mogelijke manieren bezighouden:

ze trekt wanny haar schoenen  aan en daarna

ook nog eens achterstevoren, ze wil gedraaid

worden in de draaistoel, ze tekent lijntjes en

daaronder kleine krullerige dingen, letters!

dan wil ze dat wanny foto's maakt van dat ze springt

 van de leuning van de bank op de bank,
van haar op de trap

en nog eens en nog eens nu met ballon

en nog een keertje met ballon en nu

van haar slaapkamer en haar dieren.

dat alles terwijl padieloe de wekker van wanny stelt,

zwarte pier zoekt op de computer,

laat horen hoe saai Karlsson verteld wordt

en hoe leuk een verhaal van roals dahl,

de ceedees die wanny thuis niet

gekopieerd krijgt voor haar op dvd zet,

de was sorteert, opruimt, een programma toont

waarmee je dubbele bestanden kunt verwijderen,

vertelt over de ouderavond en er goed uitziet.

nu neemt vita een prikpen en gaat ermee prikken

nee niet zozeer in het papier maar

in haar buik waarbij ze steeds

wanny indringend aankijkt om te horen

wat die daarvan vindt en die zegt neenietdoen

en maakt er een foto van en dan is het goed.

soms geeft ze wanny een "hijvijf".

wanny krijgt alle poppen in de armen gedrukt en

als de foto's zijn genomen en vita haar repertoire

een beetje uitgeput raakt gaan we op de fiets

wiekeloe van school halen.

op het plein wil vita weer foto's op de glijbaan

maar ze wordt boos als wanny haar fotografeert

achterop de fiets bij padieloe.

wiekeloe komt de school uit met een ingewikkeld

kleiwerk in zijn handen dat hij onverwijld

samen met zijn rugzak aan padieloe overhandigt.

zelf rent hij naar het kunstenrek

waar wanny een foto moet maken

van zijn nieuwste kunst namelijk

aan een hand hangen en apengeluiden maken.

als padieloe vraagt waar zijn gymschoenen zijn

zegt ie "we hadden judo, dombo".

op weg naar huis protesteert vita nog eens tegen

fietsfoto's en wiekeloe rijdt netjes mee naar huis

op zijn prachtige fietsje, waarvoor wanny plakband heeft meegebracht,

"voor als je hem nog mooier wilt maken"

(na overleg met padieloe) en dan zitten we

in de kamer en wiekeloe toont de opgezette vlinders

die hij van padieloe heeft gekregen en

ook kwaakt de kikker en kukelt de haan

die josje ze gaf. dan wordt er getrommeld,
vita krijgt op haar kop omdat ze

gedachteloos wiekeloe  zijn kunstwerk vernielt

-en dat gedachteloos is niet helemaal waar-,

vindt wiekeloe dat er een haartje zit

aan de snoepjes in het marmitepotje

en vraagt hij wanny of ze het

niet even had kunnen schoonmaken.

naar boven dan om even zijn kamer

te fotograferen want hij heeft er

wel een lamp maar deze van wanny kan er wel bij

en dan springen op het bed van padieloe en madieleid,

-waarbij padieloe waarschuwt

dat wanny niet mee mag springen-
en met de ballon overgooien
waarbij intussen zeer vermoeide

vita er steeds bij betrokken wordt door wiekeloe.

een biertje, limonade en het is weer

tijd om te vertrekken vol indrukken

en plezier.