20110830

110826 pony en dobbelsteen

vita heeft een nieuw kapsel
dat haar prachtig staat: geen speldjes meer,
niet steeds haar in haar gezicht maar
pony, vrolijk en springerig.
ze komt af en toe een dier
bij wanny brengen om erover te praten
bijvoorbeeld waarom die giraf wel
lange dikke poten heeft maar een korte nek.
ze biedt wanny zelfs een smartie aan
en de lunch verloopt plezierig
met beschouwingen over het verschil
tussen chocoladehagel, vruchtenhagel
en het lekkerst van al: chocoladevlokken.
vita vindt vruchtenhagel naar aardbeien ruiken
net als de snoepjes die wanny meebracht,
lekker, ruik maar!
ze laat wanny de meegebrachte strandbal
opblazen en speelt ermee terwijl
padieloe wanny laat zien wat er mogelijk is
met haar boekteksten en dan komt ze
iets tonen en vragen zodat wanny
vergeet hoe graag ze haar boek wil uitgeven.
"karlsson is een egocentrisch jongetje,"
zegt padieloe. dat was hem vroeger
nooit zo opgevallen
vita draagt een spelletje aan
dat padieloe en wanny moeten spelen
terwijl zij zich bepaalt tot toekijken.
ook maken ze een puzzel en dan
is er een soort bingo en doet ze mee.
als het pijltje op het plaatje
van het dier staat mag je het invoegen
in je eigen puzzeltje.
ze heeft geen last meer van hoofdluis en ook
de rest van de familie is ontluisd.
ze kon een dag niet lopen en dat kwam
omdat ze zoveel pijn aan haar liezen had.
ze kreeg allerlei onderzoeken, het werd
gehouden op een heupontsteking maar ze kreeg
geen antibiotica en moest
maar een aspirientje nemen tegen de pijn.
dat deed ze niet want de pijn was weg
en een dag later kon ze weer lopen.
dit speelde zich af
toen padieloe een weekeindje
aan het kamperen was met bas en wiekeloe.
drie dagen later moest ze van school
gehaald worden onmiddellijk
vanwege hoofdluis en er werd heel
wat gevlooid in de familie.
we zijn ruim op tijd op de nieuwe school.
een kwartier te vroeg voor
 wanneer de school echt uitgaat.
wiekeloe komt rustig en vriendelijk
aanlopen. wanny houdt zich wat
op de achtergrond maar hij zegt:
"kijk eens oma wat ik kan!"
vorige week nog ging hij weer
door het lint omdat hij padieloe niet
zo gauw zag staan maar nu hij weet
waar die zich posteert is alles goed.
hij klimt op het kunstenrek en geeft
wanny aanwijzingen over dingen verhangen.
hij is al heel sterk in zijn armen.
hij kan zich hangend naar de overkant
verplaatsen en hij kan "nog veel meer".
daar is vita die het ook wil kunnen
en ze probeert het en als een meisje
dat groter is tegen haar opbotst
maakt dat vriendelijk haar excuses.
wiekeloe vertelt dat hij een leuke
dag heeft vandaag: gym en zwemmen.
hoezo zwemmen? ja vanavond.
het gaat heel goed met het zwemmen.
padieloe verwacht dat hij
in december zijn diploma haalt.
hij kan al met zijn hoofd
onder water zwemmen dus hij
krijgt een fototoestel en dan gaan
hij en wanny elkaar fotograferen.
we komen langs een mooi stukje leiden
en thuis is hij blij met de spulletjes
die wanny meebracht en levert hij
het snoepgedeelte in bij padieloe
omdat hij zo slecht eet 's avonds
en dus pas erna snoepen mag.
"als je geen zin hebt in avondeten"
helpt wanny, "dan moet je boer worden.
mijn opa was boer en die at 's ochtends
altijd spekpannenkoeken en
ook warm eten in de middag en 's avonds brood",
wiekeloe wil geen boer worden.
de gym op school was heel leuk.
 hij heeft zijn gymbroek
nog aan en zijn haar is nog wat piekerig
van het zweten.
hij heeft een prachtige fiets
waar hij nogal stoernonchalant over doet.
hij mag een deel van de route vooruit fietsen
en heeft een heel aardige meester
en ook een juf, maar die
is niet zo aardig.
hij kent de a de o de v de m de n en de r.
hij kan niet beantwoorden of de meester
links- dan wel rechtshandig is
en de letters hoeven ook niet
beginnend vanaf een vast punt
geschreven te worden.
hij heeft ook rekenles gehad.
hoe dat ging?
padieloe en wanny beginnen over een appeltje
en nog een appeltje is 2 appeltjes
maar wiekeloe loopt naar de kast,
haalt het ganzenbordspel te voorschijn
en daaruit de dobbelsteen,
posteert die met een hoek
naar je toe en zegt: "wij moesten zeggen
hoeveel puntjes er stonden
op de kanten die je niet ziet."
padieloe en wanny staan perplex,
hoewel padieloe de opmerking maakt
die zijn vader ook meteen zou maken:
"maar weet je ook wat er aan de achterkant
van een bepaald vlak is, dus
wat is de achterkant van de 6 ?"
de BSO is hier veel leuker dan de vorige
en wanny biedt aan de kinderen
op een bepaalde dag in de week
uit school te halen omdat padieloe
van plan is ook op de vrijdagen
te gaan werken als vita naar
de kleuterschool is, een slecht idee
want hij kan nu al niet uit zijn ogen
kijken van vermoeidheid
verder is er een doek voor het raam
zodat niet iedereen naar binnen
kan kijken, een nieuwe bureaustoel,
die heerlijk zit en waar alles aan beweegt,
heeft vita haar moeder weer in haar bil gebeten
-moeilijk om niet over te lachen!-,
zijn de vissen gestorven en blijft vita
steeds maar opletten hoe wiekeloe
iets doet en wil het ook kunnen.
het gaat vaak boven haar macht en daar
ergert ze zich zeer aan.
zo kan hij ook de strandbal opblazen.
grrr!!
de kinderen spelen samen met de ballen
en trekken naar boven terwijl wanny
haar biertje drinkt en probeert
een praatje met padieloe te maken.
ze vinden dat allebei wel gezellig
maar padieloe zijn ogen
vallen steeds dicht dus het wordt tijd
om op te stappen.
ze gaat boven de kinderen groeten
die in het kamertje van wiekeloe zijn,
waar het gordijn dicht is en een schel
lampje brandt, bed afgehaald.
 het regent niet meer.
op de heenweg was wanny erg nat geworden
maar de spanning was door de inspanning
van haar afgefietst dus nu komt ze
droog en uitgeput thuis en voelt ze zich
een stuk beter dan de afgelopen week.

20110801

110729 stoelenhaaldag

wiekeloe en vita zijn ruim een dag terug
van de regenvakantie
ze hebben wel 3000 km in 12 dagen
door europa gereden.
de eerste dag regende het achter elkaar
keihard en dat hield niet op.
ze sliepen in de auto en zijn vroeg
afgeslagen naar opaloe, waar ze 's middags
enthousiast ontvangen werden.
vita stapte pardoes in het zwembad
en wist niet hoe gauw ze eruit
moest komen voor ze "een hartstilstand
kreeg van de kou" aldus padieloe.
een dag later vertrokken ze naar het zuiden,
waar ze bewolkt weer hadden
 met af en toe een bui.
ze waren vlakbij de pyreneeen en hebben daar
veel roofvogels gezien.
ook ontmoetten ze herten.
op de terugweg gingen ze weer langs opaloe
en samen bezochten ze een insectendierentuin
en ook een gewone, of misschien was dat eerder.
toen wiekeloe de oppasser bij de wolven
zag staan aan de andere kant
van het hek waar hij achter stond
wist hij wat hij worden wilde later.
in het insectenmuseum waren reuzenmieren.
ook zijn ze bij een riviertje geweest en
natuurlijk vond padieloe een visdraad met haak.
die bond hij aan een stok
en wiekeloe ving er een zonnebaars mee
die op foto's is vereeuwigd.
wanny gaat nooit op vakantie.
wiekeloe begrijpt het wel
"want je bent te oud!" zo is dat.
hij bekijkt de foto's aan de muur
en vraagt aan padieloe of het
schilderijen zijn of foto's.
daarna is hij stomverbaasd
dat wanny het vrouwtje bij de stuifzwam
uit haar slaapkamer haalt.
hij krijgt een fototoestel
als hij zijn zwemdiplama heeft
en dan mag hij ook in het tikibad
op duinrell, waar madieleid,
vertelt ze als we haar thuis ontmoeten,
heel wat badpakken versleten heeft.
ze kwam net thuis toen de stoelen
binnen waren gehaald in twee ritten,
was naar de uitverkoop geweest en vertelde
dat ze niet meer zoveel tweedehands
kleding kocht "want die is wel goedkoop
maar nooit echt helemaal wat je zoekt"
waarop wanny meteen de titel
van een boek wist te noemen"
"rijke mensen hebben moeilijke maten,
de arme past alles".
dat was geen slimme opmerking.
enfin er was dus eerst het ontbijt met
vakantieverhalen en later knoeien
met water aan de gootsteen met het
zangvogeltje en elkaar natmaken
en gillen van de lol en het hele huis
vol gekleurde muisjes strooien
en boeken uitzoeken en
stoutekinderenfoto's maken.
wanny vertelt dat zij
 het verhaal van de reuzeperzik
van roald dahl heeft gelezen
en wiekeloe juicht "ik ook!"
en voor het eerst maken ze een praatje
over een boek en de figuren
die erin voorkomen.
ze halen herinneringen op aan
de krekel, de spin, de duizendpoot
en de andere dieren terwijl ze
naar de vriendin van wanny rijden
om stoelen te halen.
intussen staan er prachtig gezongen
griezelliederen op en nu begrijpt wanny
beter hoe het komt dat ze het al die kilometers
hebben uitgehouden achterin de auto,
soms ook liggend en luisterend naar
liederen over heksensoep van
vers snot met okselharen
"ok-sel-ha-ren!" mompelt vita mee,
en nog veel meer moois dat sterk
aan de 70er jaren doet denken.
de volgende dag bestelt wanny
een pak ceedees van "karlsson van het dak".
op een route waar ze niet afkonden
moest iedereen plassen, maar wiekeloe
moest zo nodig dat hij steeds even
hardop kreunde en padieloe zei
"als ik nou ergens zenuwachtig van word..."
op het laatst kreeg hij een fles maar
toen kon hij niet zittend plassen maar moest staan
en tenslotte kwamen er maar een paar druppeltjes.
in de achterkamer bij wanny liggen heel veel boeken
die ze heeft aangeschaft voor de kinderen
en die gaan ze met padieloe uitzoeken.
sommige kennen ze al of hebben ze zelfs
en opeens blijkt vita rijmpjes
te kennen via de creche van lea smulders.
verder heeft ze gelakte teennageltjes
en vooral ook een zonnebril op
en daar moeten foto's van gemaakt worden.
padieloe vertelt over dat ze al
vanaf haar tweede jaar heel lang moet kiezen
welke kleren ze al dan niet aanwil.
vandaag draagt ze een flipje tiel-t-shirt.
wiekeloe  zijn shirt probeert je
te verschrikken met een bijtgrage draak, bek open.
ze vraagt om het buikspierapparaat,
de muis, kikker en het zwarte schaap.
wanny heeft gepolst of iemand het lied "ik zou laatst
met mijn kleine zus" kent.
dat niet.
wat een slechte opvoeding heeft padieloe genoten!
maar vita wil dat ze het kikkerlied
nog eens zingt en is helemaal vrolijk
als wanny het ook verhaspelt
tot een muizenlied.
als wiekeloe de kattentunnel om zijn hoofd heeft
en om wanny te plagen voor zijn ogen doet
 en zij heeft gezegd
dat ze dan geen foto maakt
 en hij hem weer voor zijn ogen doet
en roept "waar ben ik?" prikt wanny
hem in zijn buik en roept "hier!"
dan komt vita niet meer bij van de lol
en werpt haar een waarderende blik toe.
wanny vertelt wiekeloe voor het eerst
dat ze verhaaltjes maakt
over hun ontmoetingen vanaf
dat hij ongeveer een jaar was
en dat ze van plan is er een echt boekje
van te maken "dat wij gaan lezen"
belooft padieloe. we zullen zien.
we bekijken de foto's van de vakantie
en oma appel komt even langs en
als vita haar roept en ze niet
antwoordt en wanny kijkt vita aan
roept ze meteen "nee jou niet!"
even later roept wiekeloe oma appel
een paar maal tevergeefs, want zij
laat zich niet afleiden als ze in gesprek is,
dan roept vita haar en als ze eindelijk
 wel naar haar luistert
zegt vita: "wiekeloe roept je."
wiekeloe haalt haar hand weg
als ze bij de vriendin in huis
even een beeld aanraakt.
hij vertelt zowel aan wanny als aan oma appel dat hij
op vakantie niet meer wist hoe de achtertuin eruitzag.
padieloe maakt limonade voor de kinderen
 en zet de teevee uit
die ze meteen weer aanzetten.
padieloe verbiedt het en wiekeloe
loopt opzichtig -voor padieloe tenminste-
naar de tuin en gooit er zijn limonade.
dan moet hij naar boven, rent
door de kamer om te ontsnappen maar
dan wordt hij opgepakt en boven
hoor je een enorme herrie
omdat hij daar de boel aan het verbouwen is.
padieloe gaat daar niet op in
en toont wanny de vakantiefoto's.
als het een poos stil is komt wiekeloe
weer naar beneden en gaat gezellig
mee kijken en vertellen.
het is een drukke en gevarieerde dag.
padieloe brengt wanny met de stoelen thuis.
hij heeft nog een week vakantie.
als wanny zegt "als je eens zin hebt
om te komen computeren..."
"dan doe ik dat thuis!"
hij geeft haar boenwas mee
voor de stoelen, waar vita
meteen op ging zitten en nu ik er zo
over nadenk doet ze meer
van die dingen die wanny
wel eens over het hoofd ziet.
volgende keer beter opletten.
wanny heeft het gevoel dat
veel haar ontgaat tijdens
het bombardement aan indrukken.
als ze thuiskomt zuigt ze de kruimels op
denkt even aan padieloe, wiens dag
gewoon doorgaat, en slaapt
ruim een uur heerlijk diep.